.......

Na miły Bóg , życie nie tylko po to by brać.... Dawno tutaj mnie nie było , choć myślami wracałam do tego miejsca... Przestraszyłam się, że nie potrafię już marzyć , zatracać się w rzeczywistości.... Nawet przyzwyczaiłam się do swojej "normalności". Myślałam , że dorosłam i to spowodowało zanik Mojego Ja... Boję się , iż obudzę się na łożu własnej śmierci , zatracona , tak zatracona w swojej bezsilności, z nie tak przeżytego życia. Dlaczego zostałam obdarowana romantycznością "tysiąca" ludzi ? Czasem , ochota jest by uciec , ale po chwili z braku odwagi, odchodzi..... Budzi się nowy dzień , niebieskie niebo . Jutrzenka ,która dywanem rosy okryła poranek. Po prostu cud niepamięci.......

Tęsknie....

Czasem tęsknie do tych chwil ,w których dom był ogromną skrzynią

przygód...

Kiedy wracam , zastaje tylko pudełko wspomnień , i już nic nie jest takie ogromne...

Przykro patrzeć na zniszczone twarze bliskich.

Nie powróci już tamten czas...

Czasem tęsknie do tamtych chwil...

Zabawne...Człowiek ma tą świadomość , że nic nie jest wieczne, ale nie kwapi się by coś zmienić...

Biję się w pierś , kiedy przypominam sobie , że mi dano tą szanse ,lecz moje lenistwo

sprawiło , żem winna tego co nie powróci....

Więc proszę was wszystkich , mówcie bliskim ; Kocham , Potrzebuje , Podziwiam , Szanuje ,Doceniam ...

Róża , która wyrosła na betonie

Czy słyszałeś o róży, która wyrosła ze szczeliny w betonie

Wbrew prawom natury nauczyła się chodzić nie mając nóg

Zabawne jest to, że marzeniom zawdzięcza umiejętność oddychania powietrzem

Niech żyje róża , która z betonu wyrosła

i o którą nikt się nawet przez chwilę nie troszczył !!!!!